Ayet-i Kelimeye göre iyi olmanın üçüncü şartı, nefis terbiyesini gerçekleştirecek olan ibadetleri yerine getirmek, ahde vefa göstermek,hayatın ve cihadın zorluklarına katlanmaktek kelime ile feragattır.
Kulluk görevlerinde tembellik edenler iyi olma yolunda değildirler. Çünki ibadetler iyi niteliğinin kazanılmasının araçlarıdır. Huy güzelliği kulluk görevlerinin imkan ölçüsünde eksiksiz yerine getirilmesini gerektirmektedir.
İbadetsiz iyilik zirvesine ulaşmak araçsız gereçsiz sarp kayalara kalkmak gibidir. Sonu husran ve başarısızlıktır.
Diğer taraftan hepimiz biliriz ki rahat günlerinin esenlik zamanlarının iyiliği kısman ucuz bir iyiliktir. Can tehlikesinin söz konusu olduğu harp alanlarında sabırla hareket etmek, zorda ve sıkıntıda kalındığı aralarda da dişlerini sıkıp sıkıntıları göğüslemek iyiliğin gerçek göstergeleridir.
Anlaşılmaktadır ki iyi olabilmek için iyilik hususunda iyilerle, iyilik sevenlerle yardımlaşmak yani iyiliği ferdi plandan müessese planına, hatta toplum planına çıkarmaya çalışmak gerekmektedir.
İyilik mademki iyilik olsun diye yapılacaktır, o halde ondan yararlanacak olanlar ne kadar fazla olursa iyilik o kadar hedefine ulaşır.
Bu sebeplede iyileerin en büyük özelliği kıkanç olmamaları, alabildigine duygu cömertliği ve uygulama rahatlığı içinde bulunmalarıdır.